कविता


ऋृतु वसन्त

वसन्तकेा अागमनसंगै
पालुवा फेरे रूखले
पातविनाकेा फूल फूलेछ
अारूवेाटमा हिउं परेछ ।
                    विहानीकेा स्वागतमा मुस्कुराउंदै
                    लाली गुरांस फूलेकेा देख्दा ,
                    उड्दछ मन कावा खांदै
                    अालुवखडाका फूलफल्दा ।
काफलपाक्येा भन्छ चरी
डाली डालीमा घुमी फिरी।
केा हेा? केा हेा? भन्दै केाइली
वनपाखाकेा गर्दै रखवाली ।
                    वारीमा पहेंलै सुन फलेछ
                    खेतकान्ला हरियै भएछ
                    वादलफाटी घाम लागेछ
                    उमङग सवकेा मनमा छायछ ।
प्रकृतिकेा पाहुना कर्याङकुरूङ
धर्ती चुम्दै उडे अाकाशमा
चराचुरूङगी नाचे डालीडालीमा
प्रकृतिकेा रानी ऋृतु वसन्तमा ।

                   ऋतुवसन्त जीवन भेाग्दै

                    अल्पायु क्याकटसकेा फूल वन्दै

                    विदाहुन्छ अाउने वाचा गर्दै

                    जीवन अत्यन्त सुन्दर पार्दै ।

२०६६ चैत्र ।

Advertisements

जवाफ लेख्नुहोस्

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदल्नुहोस )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदल्नुहोस )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदल्नुहोस )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदल्नुहोस )


%d bloggers like this: