कविता


अामा

माया ममता र स्नेहकेा

खानी रहेछ्रयैा तिमी

नैानी झैं कमलेा मुटुरहेकेा

अामा रहेछ्रयैा तिमी ।

                    दुख पिडा गाहे्ा साङग्रेा

                    जति छन् पेवा वनाइलिने

                    लप्पन छप्पन स्वार्थीपन

                     छैन जाल झेल मन ।

सन्तानलार्इ परे सन्ताप

दुख्छ मन तीनकेा चसक्क

छेारा छेारी प्रति तीनकेा मेाह

जतन गरे जस्तै माहुरीले मह ।

                    पस्किन्छीन् पहिले अरूलार्इ

                    नखार्इ खांदिनन् तिनीता

                    मिठेा नमिठेा जे भेटृार्इन्छ

                   खान्छीन् वांडिचुंडी तिनीता ।

घरघरमा वत्ति जगाउने

ज्येाति रहेछ्यैा तिमी

माया ममता र स्नेहकेा

खानी रहेछ्यैा तिमी ।

२०६७ भाद्र

Advertisements

जवाफ लेख्नुहोस्

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदल्नुहोस )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदल्नुहोस )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदल्नुहोस )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदल्नुहोस )


%d bloggers like this: